WYSTAWY STAŁE W PARKU ETNOGRAFICZNYM

 

REGIONY I KOLEKCJE

Muzeum udostępnia w tym roku swoim Gościom 31 stałych ekspozycji, które można zwiedzać według klucza regionalnego lub dziedzinowego.

Cztery wielkie regiony historyczno-kulturowe dawnych ziem pruskich: Oberland (dzisiaj Powiśle), Mazury, Warmia i tzw. Pruska Litwa, reprezentowane są przede wszystkim poprzez ekspozycję architektoniczną – charakterystyczne budownictwo regionalne (dotyczy to głównie dwóch obszarów: Oberlandu i Pruskiej Litwy). Zwiedzając uważnie ekspozycje w chałupach ze wsi: Zielonka Pasłęcka, Gązwa, Kaborno czy Nowego Kawkowa, dostrzeżecie Państwo zapewne elementy wyposażenia wnętrz, które już na poziomie kultury materialnej różnicują te regiony. Różnice te kształtowały się w złożonym procesie historycznym jaki przechodziły Prusy. Wpływały nań zarówno pochodzenie etniczne osadników, poziom życia gospodarczego, wyznawana religia (protestantyzm, katolicyzm), sąsiedztwo i przynależność państwowa na różnych etapach rozwoju, a nawet geografia danego terenu i jego warunki glebowe.

Obok ekspozycji prezentujących tradycje kulturowe regionów dawnych Prus w Muzeum można obejrzeć wystawy prezentujące przemysł wiejski (młyn wodny, wiatraki, kuźnia, olejarnia), technikę rolniczą: maszyny do przetwórstwa zboża – wystawa w stodole ze wsi Stękiny; narzędzia do uprawy ziemi – wystawa w budynku gospodarczym ze wsi Purdka; transport wiejski: Wiejskie pojazdy wyjazdowe – wystawa w wozowni karczmy ze wsi Małszewo; Wiejskie pojazdy gospodarcze – wystawa w wozowni ze wsi Tomaszkowo; rękodzielnictwa: wyposażenie wnętrza garncarni – wystawa w pomieszczeniu wozowni ze wsi Tomaszkowo; Malowane meble ludowe – wystawa w chałupie nr 2 ze wsi Kaborno; Tkactwo na dawnych ziemiach pruskich – wystawa w chałupie ze wsi Nowa Różanka; Małomiasteczkowy zakład szewski z początku XX wieku – wystawa w domu ze wsi Łutynowo; pszczelarstwa na dawnych ziemiach pruskich: Ule kłodowe – ekspozycja na wolnym powietrzu obok chałupy ze wsi Bartężek; Pracownia pszczelarska – wystawa w „zachowanku” stodoły ze wsi Stękiny.

Nad bezpieczeństwem mieszkańców wsi czuwała już od drugiej połowy XIX wieku wiejska ochotnicza straż pożarna. W Muzeum eksponujemy wyposażenie wiejskiej remizy strażackiej z pierwszej połowy XX wieku z warmińskiej wsi Giedajty. 

WYSTAWY STAŁE W DOMU MRONGOWIUSZA

 

 

„W ZAUŁKU HISTORII"

 

Wystawa „W zaułku historii” zlokalizowana jest w tzw. Domu Mrongowiusza, usytuowanym na północno-zachodnim odcinku średniowiecznych murów obronnych. Początkowo budynek pełnił rolę baszty, która z czasem została zaadaptowana na pomieszczenia mieszkalne. Datę adaptacji budynku upamiętniono wyrytym na belce stropu napisem: RENOVATUM AO 1684 oraz pod okapem dachu ANNO 1684. W XVIII w. budynek służył jako szkoła i jednocześnie mieszkanie nauczyciela.  To właśnie w nim w 1764 r. urodził się Krzysztof Celestyn Mrongowiusz, znakomity filolog, językoznawca, tłumacz, nauczyciel, pastor. Efekty jego pracy są dziś częścią polskiego i europejskiego niematerialnego dziedzictwa kulturowego.

Na wystawę składają się dwie tematycznie osobne ekspozycje: wystawa prezentowana w pomieszczeniu na parterze poświęcona Krzysztofowi Celestynowi Mrongowiuszu, której kuratorem jest kustosz Monika Sabljak-Olędzka i druga, prezentowana na piętrze, poświęcona materialnemu dziedzictwu, którego częścią są średniowieczne obiekty architektury należące do Muzeum w Olsztynku (kościół, baszta i fragment murów obronnych). Jej kuratorem jest starsza kustosz Wiesława Chodkowska. Aranżację plastyczną i wykonanie ekspozytorów zlecono firmie artmontage.pl – Studio Alena Trafimava.

Wystawę poświęconą Mrongowiuszowi zaprezentowano na współczesnych ekspozytorach obrazujących przedmioty codziennego użytku, jakimi są meble. Ekspozytory wykonano ze sklejki, z zachowanym naturalnym jasnym kolorem drewna. Na prostych bryłach schematycznie zaznaczono kontury mebli, wzbogacając większość z nich w edukacyjne zadania. Ekspozycja ma charakter interaktywny, a informacje o bohaterze wystawy zostały podane w sposób nietypowy, angażujący odbiorcę do aktywnego odkrywania.

Wystawa na piętrze została pomyślana jako wnętrze pracowni projektowej. Centralną część pomieszczenia stanowi ekspozytor wyobrażający duże biurko z deską dla projektanta. Umieszczone są na nim lampy kreślarskie, przekładnica, a obok stoją obrotowe stołki. Zwiedzający może zapoznać się z rysunkami technicznymi przedstawiającymi średniowieczne obiekty należące do Muzeum. Kopie rysunków technicznych ułożone są w szufladach biurka. Zaglądając do nich, poznajemy kolejne etapy przebudowy obiektów. Wszystkie rysunki można rozkładać na podświetlanym blacie i kopiować, w tym celu na blatach przygotowano kartki i ołówki. Uzupełnieniem dokumentacji graficznej jest dokumentacja fotograficzna rozmieszczona na stelażach – odpowiednio do każdego z tematów. Elementem uzupełniającym jest ekspozycja cegieł pochodząca z prywatnej kolekcji. Znajdują się w niej cegły lub ich fragmenty datowane od czasów średniowiecza do współczesności.